Onnodige operaties bij Medinova

Beschrijving

Voorgeschiedenis en verloop meer in detail wat er gebeurd is:

Ongeveer in 1980 kreeg ik de eerste maal last van de linker schouder ter hoogte van de scapula rand, een zeurderig gevoel. Destijds zijn hier geen beelden van gemaakt zoals we die nu kennen. Slechts wat röntgenfoto s waar niets op te zien was wat afweek. De klacht is na 2 jaar langzaam weggeëbd en hebvervolgens  veertien jaar nergens meer last van gehad!

In 1996 deze keert de schouderklacht nog eens terug en blijft het wederom ongeveer een half jaartje licht  zeuren, maar ook dat ebt weer weg.

 Eind 2000, na een avond langdurig achter een typemachine te hebben gezeten, komt dezelfde plek weer terug voor slechts enkele maanden.  In deze periode wordt voor het eerst een mri scan bijlage 1 verslag mri 12-01-01 gemaakt zonder contrastvloeistof. Er zou een kleine afwijking te zien zijn, maar er volgt geen uitgebreidere scan. Maar na een paar maanden gaat de klacht vanzelf weg.

 2006. Ergens einde van de lente krijg ik weer last van mijn schouder en krijg fysiotherapie maar de periode nu is langdurig en het wil niet vanzelf ( in ieder geval niet snel genoeg ) weggaan. De pijn plek was de gebruikelijke niet echt in de schouder zelf meer de scapula.

2008. 23 januari krijg ik voor de aanhoudende klachten van de schouder een mri scan met contrastvloeistof in het MCH ziekenhuis in Den Haag. bijlage 2 Mri 23-01-2008 Kort daarop wordt ik gebeld door de chirurg dat ik een aanspraak moest maken. Ik zat op dat moment in de auto en verstond het niet goed.

Een afspraak werd gepland en enige weken later was ik aan de beurt. Tot mijn verbazing vertelde de chirurg dat er niet veel te zien alleen een minimaal scheurtje dat de pijn niet kon veroorzaken en verwees mij nogmaals voor fysiotherapie…

Later heeft een andere afdeling de Mri bekeken en bleek dat er op de mri ook cyste vermeld waren die op een zenuw drukte zoals te zien op de foto bijlage 3  Hierop ben ik voor een second opinion naar dr, ter Slaa gegaan en die gaf het advies om een nieuwe Mri te maken daar we inmiddels langer dan een half jaar verder waren. Dit om te bezien of de cyste er nog wel zaten en zo ja om deze uit te laten prikken. Er is een Mri gemaakt de cyste zaten er nog maar de radioloog verklaarde dat ze niet zo makkelijk even uit te zuigen waren dit zou operatief moeten gebeuren! Dit was de voorgeschiedenis.

Begin van een drama een bezoek aan Medinova

2008 Augustus. Ik bezoek op verwijzing van de huisarts de kliniek Medinova. hij had gehoord dat er korte wachttijden zijn en ik kwam terecht bij dokter van Ommeren. Mijn vraag was of hij de cysten eruit kon halen om te bezien of de druk dan van de zenuw zou zijn en dat mijn pijn veroorzaakte. Dit was het advies van meerdere orthopeaden alleen die hadden een te lange wachttijd. Hij bekeek de mri van 23-1-2008  maar hij vond dat het scheurtje ook gerepareerd moest worden.  ik vraag uw aandacht met het volgende rekening te houden dat mijn schouder nimmer uit de kom was geweest. Veel meningen heb ik nadien gehoord in binnen en buitenland allen vonden dat deze operatie alleen moest plaatsvinden als de schouder uit de kom schiet, gezien de grote pijnvrije tijden door de jaren heen zou het de cyste geweest zijn die zich van tijd tot tijd eens nestelde op de zenuw. Mijn schouder was nog nooit uit de kom geweest en ook de pijnklachten zaten alleen ter hoogte van de cyste ( zie verslag radioloog bijlage 4.) Verder geen enkele klacht zoals ik die nu wel heb, geen beweging beperking en geen pijn in de schouder kop zelf die sinds mijn derde operatie nu ook pijn doet er was geen sprake van instabiliteit, ik was dus vanaf de eerste langere pijn periode uit 1980/1982  vierentwintig jaar pijn vrij op een paar korte periodes na.

2008- op 9 september kreeg ik een labrum hersteloperatie, de cyste is toen niet meer waargenomen, maar dat kwam omdat de cyste uit vocht bestond en deze gelijk met het water dat het gebied in de schouder tijdens de operatie spoelt, gelijk mee uitgespoeld is. Ik ga dezelfde dag naar huis met een sling, medicatie en aanwijzingen van de fysiotherapeut van Medinova voor het protocol van de eerste 2 weken. Na 2 weken worden de hechtingen verwijderd en kreeg ik een protocol mee voor fysiotherapie. Het protocol wordt gevolgd maar de pijnklachten komen terug ook krijg ik last van de eindstanden van de arm.

Bij de controle afspraak bij dokter van Ommeren meld ik de  hevige klachten en hij adviseerde mij voor pijnbehandeling naar een pijnpoli te gaan. Dat hielp niet en later verwees van Ommeren mij naar de “acupuncturist” van Medinova… ? Ik kreeg daar meerdere behandelingen in een zijkamer van de operatieafdeling waar de acupuncturist mij soms behandelde terwijl er ook nog een ander met acupunctuur behandeld werd. Dit onder zijn normale werkzaamheden door (de acupuncturist maakte deel uit van het anesthesieteam). De rekeningen liepen gek genoeg niet direct via de verzekering, maar moest ik zelf eerst betalen en nadien declareren.

 Enige tijd later krijg ik per email te horen dat er rekeningen niet betaald waren die ik beslist wel betaald had.  Mijn toenmalige vriendin werd ook door deze acupuncturist behandeld. Dezelfde rekeningnummers bleken dubbel uitgeschreven, maar ook na erop gewezen te zijn bleef de man volhouden dat ik moest betalen en anders kreeg ik te maken met een incassobureau. Al snel hierop kreeg ik aanmaningen van een incassobureau en ik nam contact op met de klachtenafdeling van Medinova met mevrouw Akkerman en krijg vervolgens telefonisch antwoord van de kliniekmanager van Medinova Dhr Paas met de verontschuldigingen en het verhaal dat de acupuncturist niet namens Medinova handelde en ook geen acupunctuur in de kliniek mocht geven anders dan bij sommige patiënten die uit narcose kwamen???  Dit is een vreemde situatie daar ik door dr. Van Ommeren zelf intern in de polikliniek ben doorverwezen naar deze behandelaar?! Dan mag je verwachten met een bonafide acupuncturist te maken te hebben. Maar goed de behandeling was ook belachelijk ik had hevige pijn en kreeg er kleine vierkante pleistertjes opgeplakt met een puntje er in!

 Uit bovenstaande kunt u opmaken dat ik Nb door dokter van Ommeren zelf vroeg in (eigen huis) ben verwezen voor behandeling van de pijnklachten in mijn schouder. Hij wist dus postoperatief dat ik een patient was die na even dat het goed leek te gaan na de labrumfixatie terug kwam met pijnklachten.  Al voor de acupunctuur adviseerde hij mij een pijnpoli te bezoeken. Ook toen was hij dus op de hoogte van recidiverende pijnklachten in mijn linker schouder, de pijnpoli nam ik al begin oktober 2008 contact mee op.  En vervolgens krijg ik diverse pijnbehandelingen allen zonder resultaat ( dit terwijl nu is gebleken dat er nog meer patiënten waren met pijnklachten die met hetzelfde type ankers waren geopereerd) lupine loop anchors van johnson & johnson geleverd door de firma Depuy.

 Vervolgens bezocht ik de  Maartenskliniek. Hier werd opnieuw een Mri /artografie scan gemaakt, die werd beoordeeld als een restscheurtje met wat botcysten. *Nb botcysten had ik op de beide mri scans van voor de operatie niet gehad. Geadviseerd werd met de pijn te leren leven en een revalidatiearts en pijnpoli te blijven bezoeken.  Dit speelt zich af  april 2009  Maar al eerder op 17-02-2009 liet van Ommeren zelf een ct maken waarop de radioloog een bankart-laesie meldt zie bijlage 5  van Ommeren zei dat het maar zo lijkt als je al geopereerd bent?! Toch moet ik naar een circuit in van pijnbehandeling!? Het is dus heel duidelijk dat ik al snel na de operatie weer klachten had en er zelfs onderzoek bekend is bij de arts.

 * Noot: Van deze botcysten zal me later duidelijk worden dat dit resorptie materiaal betreft van de oplosbare operatie ankertjes die de operatie van 09-09-2008 te vroeg hadden doen loslaten. 

 Vervolgens ben ik met bovenstaande uitslag wederom teruggekeerd naar Dr. van Ommeren.

Dr. van Ommeren zei toen een mri uitslag is nooit 100%, zeker weten betekent in de schouder kijken. Hij vertelde dat er een mogelijkheid zou kunnen zijn dat hij iets te strak vast gezet had. Ik moest maar goed nadenken of ik wel weer een ingreep zou willen, omdat als hij niets vond het toch weer een hele operatie was met narcose en alle ongemakken van dien. Hierbij repte hij met geen woord over de botcysten in de uitslag en ook werd mij niets verteld over * eerdere patiënten die met dezelfde klachten waren teruggezien, dat wil zeggen, recidiverende schouderklachten na een labrum hersteloperatie met suikerankertjes. Waarbij rondom het gebruikte materiaal botcyste waren te zien die duidde op resorptie van het materiaal.

 * noot: nu blijkt dat al eerdere patiënten met hetzelfde euvel door hem geopereerd waren en een hersteloperatie hadden gehad voordat ik ben geopereerd met dezelfde botankers en hij na mijn mislukte operatie pas is gestaakt met het verder gebruik maken van de gebrekkige ankers.

 4 augustus 2009 onderging ik opnieuw een kijkoperatie. Tijdens de kijkoperatie bleek dat dus de hele operatie van 9-9-2008 los had gelaten. De draden stonden niet meer op spanning en er had geen goede biologische fixatie plaatsgevonden.  Een revisie was dus noodzakelijk. In het operatie verslag staat ook een vermelding dat de * cyste vorming was gezien om het gebruikte materiaal en dat e.e.a niet bleek zoals het was…… ? bijlage 6

 Bij de eerste controle afspraak postoperatief waarbij het revalidatieprotocol wordt besproken, sprak ik mijn angst uit voor de revalidatie oefeningen. Hierbij vertelde de arts tussen neus en lippen door dat ik mij geen zorgen hoefde te maken daar hij dit keer goede ankers had gebruikt en hij met de ankers waarmee ik eerder geopereerd was gestopt was, omdat meerdere patiënten ook terug waren gezien met een losgelaten operatie toen er gebruik was gemaakt met dezelfde botankers die bij mij waren gebruikt. Ik kreeg een protocol voor een normale bankart leasie (zie ook operatie verslag) diverse malen heb ik mijn angst uit gesproken en wilde het rustiger aan doen, volgens van Ommeren kon ik het protocol gewoon volgen maar de klachten werden ernstiger  Nu een paar jaar later krijgt ook de fysiotherapeut de zwarte piet toegeschoven er zou te hard gerevalideerd zijn.. verklaringen van fysiotherapeuten spreken dit tegen bijlage 7. Meningen die ik later heb gehoord bijlage 8 is dat er een aangepast protocol gevoerd had moeten worden omdat er vlak naast de oude gaatjes is geboord bij de revisie operatie en juist rekening gehouden had moeten worden dat eronder nog steeds de resorptie resten van de verweekte ankers zaten van de eerste operatie. Dit zou betekenen dat er minder bot houvast was en er een rustiger protocol gegeven had moeten worden? ( dit is wat diverse collega in het vakgebied mij hebben verteld zelfs een collega in Medinova dr. M . Vischjager)

 Wat betreft de verklaring van de eerste losgelaten operatie die van Ommeren mij heel helder had uitgelegd wat precies de mankementen waren van de toen gebruikte ankers heb ik dit zwart op wit gevraagd. Hij vertelde dat er veel problemen mee waren geweest dat de ankers door temperatuur van het lichaam te snel verweekte en dan de uittrekkracht verloren ging waardoor het weefsel niet goed vast getrokken werd en zo de biologische fixatie niet snel genoeg plaats vond en al bij een kleine beweging het weer los kon laten en hij vertelde om die redenook  gestopt te zijn met het verdere gebruik van dit materiaal.

 Ik heb van Ommeren gezegd de firma aansprakelijk te willen stellen, en van Ommeren vertelde dat de importeur een goede vriend was waar hij die avond mee ging eten en het ter sprake zou brengen. Dat is waarschijnlijk de vriend niet bevallen en van Ommeren  zwakte vanaf dat moment alles af ten gunste van de leverancier firma Depuy ( ook bekend van de inadequate heupprotheses ) zie link onder media

Ik heb van Ommeren vervolgens gevraagd e.e.a op schrift te stellen. Daarop krijg ik een brief op 22 september 2009 bijlage 9  waarin hij verklaart meerdere patiënten te hebben teruggezien met hetzelfde euvel.  De brief is zeer kort, maar spreekt zich desondanks op een paar punten tegen. Enerzijds vertelt de arts dat er meerdere patiënten zijn geweest waarbij ook * cysten vorming op ct scan waren  geconstateerd en deze ook een revisie operatie hadden gekregen, om een paar zinnen later de brief te beëindigen dat de ankers toch naar tevredenheid in tientallen gevallen door hem wereldwijd waren gebruikt. Ik weet niet hoeveel tientallen zijn maar als dat er veertig zijn en er vier terug komen is dat 10%. Vervolgens blijkt dat alle patienten die ( toegegeven zijn ) met een mislukte operatie alle in korte tijd bij van Ommeren in behandeling zijn geweest. Bij navraag zijn de mensen ook niet gecontroleerd alleen degene die met pijnklachten terug kwamen bij dezelfde kliniek. Maar gezien mijn ervaring wordt je eerst een traject van pijnpoli ingestuurd en dit zelfs nadat de andere gevallen voor mij waren! Het is dus niet ondenkbeeldig dat sommige nadien bij een andere arts  hier of in het buitenland terecht zijn gekomen wat het percentage recidieven hoger maakt. Hierbij maak ik u er ook op attent dat ik dus al in eigen huis Medinova postoperatief voor de pijn werd behandeld, ik naar de pijnpoli ging en na een 2e opinion terug kwam, ik had dus veel klachten maar werd niet terug geroepen of gecontroleerd! Zelfs bij terugkomst geen woord over de vermoedens van de arts dat de Mri beelden waarop ineens bot cyste te zien waren niets anders waren dan de resorptie van het materiaal dat ook bij de andere patiënten werd gezien die ook een operatie loslating hadden gehad. Dit is zeker niet correct omdat er al patiënten voor mij een hersteloperatie hadden gehad.

De fabrikant stelt zich nu op het standpunt dat er geen klachten bekend zijn… 1) is dit niet waar heb ik in eerste instantie v Van Ommeren vernomen.. 2) kunnen de patienten niet klagen als je niet verteld wordt hoe de vork in de steel zit als je een revisie operatie nodig hebt.. 3 )Met meerdere loslatingen is het de plicht van de chirurg om hierover melding te maken bij de leverancier.

 Ik bemerkte dat bij verder vragen over het materiaal Dr. van Ommeren geïrriteerd raakte en voelde de duidelijke belangenverstrengeling die hij bij zijn vrienden bleek te hebben. Er heeft vervolgens een telefonisch consult * plaatsgevonden.  Dit gesprek vond plaats op 7 oktober 2009  waarin van Ommeren mij nog eens zeer gedetailleerd uitlegt hoe zo een operatie loslating komt. De ankers waren van oplosbaar materiaal, een soort suiker, waarvan hem was gebleken dat deze verweekten en te slap werden, waardoor ze hun uittrekkracht verloren waardoor een operatie al snel kon loslaten, omdat bij het niet strak aantrekken en vasthouden van het weefsel er geen goede biologische fixatie kon plaatsvinden ook al zou het anker in het bot blijven zitten het was dan te slap om met de draden het weefsel voldoende vast te houden op de operatie dvd is ook te zien dat de spanning er geheel af was..en spreekt hij dit ook uit. Hij had hier ook van vernomen in de pers en er waren meerdere dingen die er aan haperde had hij uit de pers** Hij was inmiddels het gebruik van de suikerankers om die redenen gestaakt. Bij alle patiënten leken er botcyste onder het materiaal te zitten, dit was van de te vroege resorptie en ook bij mij het geval.

Na de benodigde revisie operatie ben ik erg terughoudend met revalideren bang voor een nieuwe loslating. Bij de volgende na controle 6 weken postoperatief na de revisieoperatie ben en blijf  ik voorzichtig en vraag ik van Ommeren of  oefeningen bij fysiotherapie wel aankan en hij stelde mij gerust dat aan de nu gebruikte ankers wel een paard aan opgehangen kon worden, zo sterk waren deze. Vol vertrouwen ga ik verder met mijn revalidatie, maar helaas na de achtste week komt de pijn in alle hevigheid terug * Meloxicam wordt voorgeschreven, volgens van Ommeren was er wat tijdelijke irritatie, maar de klachten werden als maar heviger tot de ondraaglijke pijn weer terug kwam. Volgens  van Ommeren kon het deze keer pertinent niet aan de ankers liggen. Mocht er al iets niet goed zitten zou ik waarschijnlijk de operatiedraad door het weefsel getrokken moeten hebben. Later blijkt dat er toch een anker losgelaten heeft.

Volgens meningen die ik later heb gehoord nadien ( ook brief dr. Vischjager van Medinova zelf onderschrijft dit bijlage  27-6)zou ook de tweede loslating nog te wijten kunnen zijn geweest aan de eerste ankers omdat a) het resorptie materiaal toen nog aanwezig was en b er vlak naast de gaatjes geboord is en de verbinding zwak kon zijn.

 Weer volgt een traject van pijnpoli, medicamenten, etc.  en opnieuw worden er mri beelden gemaakt waaruit toch weer een verdenking van een loslating komt bijlage 11 –2 Dr. van Ommeren verteld mij het nog 1 keer te willen vastzetten via een kijkoperatie, mocht dat weer loslaten zou het de volgende keer met een open operatie gedaan moeten worden. Hij stelt voor dit keer titanium ankers te gebruiken. Ik krijg eerst nog een second opinion op verzoek van v Ommeren in het Haga dr. Huisman welke afraad nogmaals te opereren bijlage 12.

 Mijn derde operatie vindt plaats op 1 juli 2010. Op de dvd beelden van deze 3e operatie is duidelijk te zien dat ik ook deze keer weer gelijk had en het niet goed zat. Al gelijk wordt in de zak van de schouder een losliggende draad met (weefsel of ankertje??? ) eraan gevonden. Het wordt opnieuw vastgezet nu met 2 titanium ankertjes. Verder wordt er gebruik gemaakt van groeifactoren, een concentraat van eigen bloedplaatjes dat het genezingsproces zal bevorderen. Wederom krijg ik de dvd beelden mee waarop ik slechts van 1 anker de plaatsing in beeld zie? ..  en begin vervolgens aan het revalidatieprotocol dat met enige weken vertraging wordt ingezet. Het 3e operatie verslag bijlage 13  meldt dat de titaniumankers op de rand van het glenoid geplaatst zijn maar een ankertje wordt later op mri  in  het glenoid gezien ver buiten de gebruikelijke plaats en met een scherpe punt door het kraakbeen!

Later in de terugkoppeling naar dr. Willems OLVG zal wel degelijk blijken dat ook na de tweede operatie een ankertje had losgelaten! Of de mogelijkheid bestaat dat de oude gaatjes of resorptie resten van de eerder gebruikte suikerankertjes ook verantwoordelijk kunnen zijn voor de tweede loslating weet ik van andere artsen,  er wordt immers vlak er naast opnieuw geboord is het daar dan zwakker geworden….? Van mijn huidige manueel therapeut heb ik vernomen dat ankertjes er niet zomaar uit floepen niet met oefenen na 8 weken.. ook dr. Vischjager trekt deze conclusie in vindt dat na 6 weken ze normaliter genoeg ingegroeid hadden moeten zijn.

Na deze derde operatie is er geen enkele afname van pijn en kwam juist zelfs een toename van pijnpunten pijn  op meerdere plaatsen o.a in de schouderkop zelf waar er nooit eerder pijn is geweest. Na enige weken zoekt mijn fysiotherapeut contact met van Ommeren, omdat de pijnklachten hevig blijven, maar er is volgens de arts geen rede om te stoppen met oefenen. Bij een van de vervolg controle afspraken heb ik aangegeven dat ik 100% zeker weet dat het niet goed zit, want er is niet zoals de vorige operatie afname van de klachten. Natuurlijk is er wel door het revalideren en oefeningen verbetering in de beweeglijkheid van de schouder die na zo een operatie geheel vast zit.

 Dr. van Ommeren gaf bij terugkomst aan ondanks op voorhand gezegd te hebben bij een eventuele loslating een vervolgingreep via de open manier te doen, nu niet meer zelf in de schouder te willen zitten en wil een second opinion door collega Dr. Willems in Amsterdam. Wel laat hij mij nog een mri scan bijlage 15 maken en de uitslag is verontrustend. Er wordt weer een corpus liberum gezien en bovendien een ankertje in het  glenoid.

Mijn fysiotherapeut krijgt deze mri uitslag ook en probeert diverse malen contact te krijgen met van Ommeren. Er zit iets in het glenoid en het lijkt hem niet verstandig om het opgegeven protocol zomaar te vervolgen omdat er een toename van pijnpunten is . Echter van Ommeren belt op zijn verzoek niet meer terug.

 Ik heb toen dokter Willems tevergeefs geprobeerd te bereiken om mijn consult te bespoedigen, daar ik niet gerust was op de toestand in mijn schouder, dat voor nog meer letsel zou  kunnen zorgen ik voelde de pijn toenemen( logisch mijn kraakbeen was immers doorboord en langzaam aan het versplinteren met bewegen.) Maar helaas, dokter Willems had een sabattical year. Ik heb dokter Van Ommeren gemaild en gevraagd zo spoedig mogelijk voor een alternatieve oplossing te zorgen en de secretaresse plande mij in voor een belafspraak op een donderdag. Echter heeft hij mij verzuimd  te bellen en heb ik de secretaresse gemaild zo spoedig mogelijk een nieuwe belafspraak te plannen. Ik kreeg als reactie dat dokter Van Ommeren met vakantie was gegaan en dat hij na de vakantie (1 november 2010) contact met mij zou opnemen. Dit is ook nimmer meer gebeurd. Mailwisseling bijlage 16 en 16 a

 Recent is het hele patiënten dossier opgevraagd en kom ik tot mijn stomme verbazing op bijlage 17 b terwijl dr. Van Ommeren met vakantie is gegaan en ik nog helemaal niet in België geweest ben nog iets afgesproken heb, en wist wat er zou gaan gebeuren staat doodleuk in mijn patiënten dossier /gaat naar  België metaal verwijderen !!!!!  Dit is erg knap en laat ondanks het niet aanwezig zijn wel een erg vooruitziende en voorspellende blik zien…

Dit betreft ook een klacht er is nadien in mijn patiënten dossier  bijgeschreven dit om het simpele feit dat hij ook weet dat een operatiefout een arts niet aangerekend zal kunnen worden.. Immers fout gegaan is niet opzettelijk… maar er zal geen enkele vakgenoot te vinden zijn die een patiënt ook 8 maanden zal laten doorlopen terwijl deze klaagt met bijkomende en oplopende pijnklachten omdat er een anker misplaats is… ieder vakgenoot zal dit z.s.m verwijderen(  hij had hiervoor zelf de Mri aangevraagd, maar zal later verklaren die nooit te hebben gezien !!! Dit is niet het handelen zoals een redelijk handelend arts gedaan zou hebben het is wederom is een verwijtbaar feit… Dus is de oplossing in het patiënten dossier schrijven dat het hem bekend was dat het anker verwijderd zou worden… echter hij had dat niet kunnen weten want dat wist toen ik zelf nog niet eens!

 Volgens de protocollen moet er bij een incident snel en adequaat gereageerd worden. U zult begrijpen dat iemand met jaren pijn en al 3 maal onder het mes te zijn geweest op is van de zenuwen als er blijkt iets los en verkeerd te zitten in zijn schouder wat mogelijk leidt tot nog veel meer schade. Eerder had ik nooit pijn in de schouder kop zelf, maar deze is sinds de derde operatie met de titanium ankers ook gevoelig gebleven en deze ging met bewegen steeds meer pijn doen. Ik had mijn prangende vragen op 21 oktober 2010 al helder op de e-mail gezet. (Zie bijlage) maar kreeg gewoon geen respons meer! Het is natuurlijk te gek dat ik als patiënt zelf achter aanvullende onderzoeken aan moet gaan en iemand moet vinden die rondzwervende delen(kraakbeen) en een fout geplaatst anker uit mijn schouder moet halen. Van een redelijk denkend en handelend arts mag verwacht worden dat hij weet dat het anker er zo z.s.m uitgehaald moest worden omdat het kraakbeen aan het versplinteren is, maar de arts liet me hier mee doorlopen met alle gevolgen van dien. ( Er zijn natuurlijk meer orthopeden bij Medinova werkzaam die allen kunnen beamen dat een schroef door het kraakbeen niet iets is waar je maanden mee door moet lopen)( zie ook mail Vischjager op dit punt)

 Vervolgens heb ik mijn ziektekosten verzekering gevraagd hoe te handelen met een schouder waarin iets zit wat misschien nog meer letstel kon veroorzaken. Ik ben daarop verwezen naar België waar ik binnen een week op consult kon. Aldaar is een aanvullende CT scan gemaakt  bijlage 18  Uit het CT scan onderzoek bleek toen wederom dat er tijdens de laatste operatie met de titaniumankers fouten zijn gemaakt en er een titaniumanker het kraakbeen uitpuilde die ver buiten de gebruikelijke plaats was geplaatst.  De orthopeed in België heeft gelijk een operatieruimte gereserveerd en binnen 2 weken (10 december 2010) zou hij mijn labrum inspecteren en proberen het titaniumanker te verwijderen. Tijdens de operatie heeft de arts ook nog wat losliggend operatiedraad en de stukjes afgebrokkeld  losliggend kraakbeen verwijderd die veroorzaakt werden door het anker dat het kraakbeen uitpuilde. Echter het anker kreeg hij niet los en was bang nog meer schade te berokkenen.

 De chirurg in België heeft zich verbaasd over hoe het titanium anker was geplaatst het zat te oppervlakkig met een scherpe punt buiten de kraakbeenlaag van het glenoid en ver van de normale plaats om zo een anker te plaatsen hij maakte een foto bijlage 19  en vertelde mij dat hij totaal verkeerd geplaatst is, zonder enige functie en dat ik daar grote problemen van kon verwachten ( email bijlage 20). Mijn e-mail naar van Ommeren hadden helemaal niet nodig mogen zijn, een arts die een Mri krijgt waaruit blijkt dat e.e.a niet goed is laat zijn patiënt niet maanden wachten op een second opinion terwijl het kraakbeen met een schouder die beweegt aan het versplinteren is door een schroef. Dit blijkt dat in België al kraakbeen weggehaald is zie operatie verslag bijlage 21.

 Op 14 maart 2011 bezocht ik dan eindelijk dokter Willems te Amsterdam aan wie dokter Van Ommeren een second opinion had gevraagd. Na een uitgebreid onderzoek en bestudering van de operatie dvd s kwam dokter Willems na vijf en een half uur onderzoek! Tot de conclusie dat mijn eerste operatie door dokter Van Ommeren al helemaal niet uitgevoerd had moeten worden hij zei letterlijk: ik vertel het u frank en vrij..  en dat zal u niet leuk vinden om te horen maar de eerste operatie had nooit mogen gebeuren” u had in eerste instantie geen probleem van  een klein scheurtje dat heeft bijna iedereen wel die onder een mri scan gaat.. als een schouder niet luxeert is dit geen operatie die van toepassing is..( eerder bezocht ik al twee orthopeden in België die geen medische bemoeienis met mij wilde omdat mijn schouder was geopereerd zonder dat deze ooit uit de kom was geweest, ook deze meenden dat alleen dan een zo een operatie had mogen plaats vinden ze vonden het stom dat de cyste er niet gewoon uitgehaald was.  Ook Dr. Willems vond dat een minimaal scheurtje niet tot een operatie had moeten leiden, zeker niet als de schouder nimmer uit de kom ging. Op mijn vraag of in de eerste instantie het beste de cyste verwijdert had moeten worden hief hij veel zeggend de handen en keek in de lucht! Hij vertelde mij dat in feite operatie 1 voor niets is geweest en eigenlijk alle opvolgende operaties daaruit zijn voortgevloeid met alle gevolgen van dien. Hoge slijtage, veel extra letsel en littekenweefsel en concludeerde ook net als de arts in België dat één van de titaniumankers niet goed was geplaatst en dit er zo spoedig mogelijk uit moest en mijn kraakbeen onherstelbare schade heeft opgelopen en zolang het in de schouder zit nog steeds meer kraakbeen zou versplinteren. Met het eruit halen zou ook een groot botdefect ontstaan. Hij wees mij er op dat er nu eerst z.s.m één operatie nodig was om het titanium anker dat verkeerd geplaatst is er uit te halen. Als de pijn dan toch blijft omdat er nu te veel schade is opgelopen er dan een volgende operatie nodig kan zijn om er een kapje over heen te plaatsen ( dit was naar zijn zeggen nog een techniek in experimentele fase) Verder vond hij me te jong voor een schouderprothese maar mocht beide niet baten zal op de langere termijn een schouderprothese een optie kunnen zijn.Zelf wilde hij mij niet opereren omdat er nu al zoveel was gepasseerd in Medinova, hij zei hun hebben het geplaatst en mogen het er zelf uithalen.

 Vervolgens heb ik contact opgenomen met Medinova die een gesprek heeft willen plannen met Dr. van Ommeren om enerzijds een klacht die ik inmiddels had ingediend over de gang van zaken te bespreken en anderzijds de voortgang m.b.t. vervolg behandeling te bespreken. Ik heb aangegeven dat gezien de situatie de vertrouwensrelatie arts patiënt dusdanig verstoord is en ik daardoor niet meer bij Dr. van Ommeren onder het mes wilde. Een afspraak is gepland om mij te zien door een collega, Dr. Feviez. Bij de intake schoof ook de kliniekmanager Dhr F. Paas aan. Dr. Feviez vertelde dat hij geen medische bemoeienis met mij wilde, anders dan hem gevraagd is het verkeerd geplaatste anker te verwijderen. Ter plaatse kreeg ik nog een injectie met lidocaine, om te bezien wat het resultaat zou zijn na het verwijderen van het anker. De pijn zakte daarop niet waardoor het al voor het verwijderen duidelijk was dat met alleen het anker verwijderen nietmeer  tot verbetering van de klachten zou komen. Toch moest het anker er wel uit, omdat het nog meer schade kon veroorzaken.

18 april 2011 werd ik ingepland voor operatie en is het anker vrij eenvoudig verwijderd. Ook hiervan kreeg ik de operatiebeelden. Hierop was goed te zien dat het anker het kraakbeen doorboord had en ook de schade die dat teweeg heeft gebracht. Verder op de dvd beelden is te zien dat Dr. Fievez operatiedraadjes heeft verwijdert en diverse knoopjes die nog in de operatiedraden zaten glad heeft gemaakt daar er irritatie door ontstond. Wat dat betreft zijn buiten de pijn die ik altijd had waarbij soms ook een ondraaglijke kriebel van binnen bij kwam, de kriebelgevoelens wel minder geworden. Operatie verslag  bijlage 23  laat duidelijk zien dat er niet heel veel animo was om mij te behandelen….

 Wederom ga ik een revalidatieproces met fysiotherapie in en krijg het advies een pijnpoli te bezoeken. Echter de pijnklachten nemen niet meer af. Van de pijnpoli gebruik ik morfinepleisters oxycotin diazepam. Verder bezocht ik een neuraal therapeut en kreeg meerdere injecties met procaine alles zonder resultaat.

De pijn is tot heden gebleven na dr. Fievez nam dr. Vischjager in Medinova de behandeling over d.w.z deze stuurde me naar een manueel therapeut om de totaal ontregelde schouder weer stabiel te krijgen dat is niet gelukt, verder kreeg ik in een behandeling dat hij lidcaine in de triggepoints/zenuw spoot ook zonder succes de pijn is na de derde operatie nooit meer weggegaan en heeft zich uitgebreid  tot in het operatie gebied waar eerder nooit pijn was. Ik heb eerder dus alleen pijn van een drukkende cyste gehad!

De situatie is nu uitzichtloos met dagelijks 24 uur per dag pijn. Je zou zeggen Medinova zijn verantwoordelijkheid neemt en het zo bij de verzekeraar aankaart dat je in ieder geval financieel gecompenseerd wordt, maar nee zelfs de uitspraak van de klachtencommissie die heeft geadviseerd mij een passende finaciele oplossing te bieden wordt genegeerd

 Wat de product aansprakelijkheid betreft komt Dr. van Ommeren nu. Met tegenstrijdige verklaringen. Bijlage 26  mijn vragen aan van Ommeren. Over zijn  eerdere uitspraken zowel telefonisch als op consult krijg ik nu een andere versie  Bijlage 27 antwoorden op mijn vragen. Hierdoor wordt de juridische  procedure  van productaansprakelijkheid van mijn eerste operatie in 2008 nu gestagneerd. In de eerste instantie heeft Dr. van Ommeren het loslaten van de eerste operatie aan de gebruikte suikerankers geweten en ook nog een telefonische uitleg gegeven wat er aan mankeerde ook in de brief van 22 september blijkt e.e.a. Nu echter probeert de arts oefeningen gegeven na de tweede operatie als schuld voor de loslating van de eerste operatie te omschrijven!!!  De andere patiënten ( die geen claim hebben gedeponeerd) hebben wel een operatie loslating door de ankertjes. En volgens de brief heeft de arts ook niets vernomen in de pers van andere mankementen van de ankers. Echter in het telefoongesprek werd ook dat door hem verteld. In bijlage 28 een verzameling citaten van dr. Van Ommeren over het gebruikte materiaal en daar bij de bijlage waaruit de citaten komen zoals het proces met de leverancier etc. en een toelichting van mij op ieder gegeven antwoord op mijn vragen omdat de antwoorden een verzameling verdraaiingen en ontwijkingen betreft.

 Het is inmiddels een feit wat tot mij ook goed doorgedrongen is dat de eerste nooit had mogen plaatsvinden en tot overmaat van ramp daarna de operatieloslating heeft gelegen aan het materiaal . Er heeft een onterechte niet geïndiceerde operatie plaatsgevonden. Gezien de mri scan van 23 januari 2008, waarin staat dat de cyste op een zenuw drukte en dat volgens de radioloog de oorzaak was van mijn pijn. Van Ommeren had die eruit moeten maar Medinova moet het hebben van opereren voor de inkomsten!

 Het is ook verwijtbaar dat Dr. van Ommeren verder geen openkaart speelt m.b.t. de ankers gebruikt in de eerste operatie, waardoor deze operatie mislukt is. En de belangenverstrengeling met de leverancier duidelijk blijkt. Hij had dat van mij en de andere patiënten moeten melden bij de leverancier.

 Het volgende verwijtbare is dat na de revisieoperatie mij niets verteld is en ik een normaal protocol voor de revalidatie mee kreeg. Maar van Ommeren zal verklaren dat ik met te hard oefenen ditmaal de operatiedraad door het weefsel getrokken zou hebben (deze versie kreeg ook mijn fysiotherapeut) terwijl ik in het operatieverslag van 1 juli 2010 lees dat er een corpus liberum uit is gehaald en dit ook lees in terugkoppeling naar Dr. Willems maar dan wel een ankertje wordt genoemd!

 Vervolgens hou ik Dr. van Ommeren aansprakelijk voor een medische kunstfout in mijn 3e operatie van 1 juli 2010. Hierbij is een titanium anker niet goed geplaatst die mijn kraakbeen doorboord heeft. Dit was hem al  gebleken uit de mri scan van 13 oktober 2010 bijlage 29  en ct scan uit België, dit werd vervolgens geconstateerd door Dr. Mortele en ook door Dr. Willems en moest uiteindelijk ook door Medinova Dr. Fievez verwijderd worden.

Toch kreeg ik na mijn e-mail etc. geen respons en ondernam hij geen actie het verkeerd geplaatste anker te verwijderen en liet mij acht maanden hiermee rondlopen totdat dr. Willems hier zijn visie over heeft gegeven. Nb de visie van dr. Willems werd door Van Ommeren zelf aangevraagd omdat hij zijn mening en deskundigheid zeer hoog achtte .. later hoor ik dat de uitspraken van dr. Willems betreft het niet moeten uitvoeren van de eerste operatie niet in goede aarde gevallen is… en hing van Medinova boos aan de lijn m.b.t de second opinion.

 Mijn volgende verwijt is dat er al snel na mijn derde operatie bleek dat er iets niet goed was, dat door een verontrustende mri uitslag bevestigd werd.  Ik heb Dr. van Ommeren hiervoor benaderd, gemaild, getelefoneerd om zo spoedig mogelijk het anker eruit te krijgen, omdat Dr. Willems waar hij me naartoe had gestuurd met een sabatical was en het nog maanden zou duren voordat ik daar terecht kon terwijl mijn kraakbeen aan het afbrokkelen was. Hiervoor had niet een second opinion afgewacht hoeven te worden. Iedere weldenkende Orthopeed schroeft zo een anker er zo spoedig mogelijk uit ten einde verder letsel te voorkomen wat bij mij nu wel gebeurd is. Toename van chondromalcie zo als ook Dr. Willems constateerde zie brief 17 maart 2011.

 Inmiddels is de situatie nu dat er na de derde operatie pijnklachten zijn gebleven ook nadat het anker in de vijfde operatie is verwijderd heeft niet geleid tot verbetering. Dokter Willems heeft mij terug verwezen om het anker te verwijderen en wil zelf geen bemoeienis. Dr. Fievez die het anker er uithaalde schreef uitgebreid dat het enige wat hij wilde doen dat hij op verzoek van de kliniek  het anker zou verwijderen maar geen verdere bemoeienis met mij als patiënt wilde. Mijn pijnklachten zijn gebleven en alleen pijnbehandeling werkte niet.

Dr Fievez is naar een andere kliniek gegaan en om de voortgang van mijn gezondheid op de rails te houden nam dr. Vischjager de behandeling over. Die stuurde me naar een manueel therapeut zonder resultaat en gaf me een behandeling waarbij hij alle zenuwbanen injecteerde alles zonder resultaat.

 De stand van zaken per 29 aril 2013  is dat de leverancier geen aansprakelijkheid erkent door een gebrekkig product omdat van Ommeren een andere koers is gaan varen en mijn therapeuten verwijt verkeerde fysiotherapie te hebben gegeven ( 2 verschillende therapeuten, ik ben nu bij een derde therapeut op aanwijzing van dr. Vischjager Medinova )

 De klacht die ik heb neergelegd bij de klachtencommissie van Medinova in de zomer van 2011 is  uiteindelijk pas na 17 maanden in behandeling genomen. De onafhankelijke klachtencommissie van Medinova heeft mijn klachten grotendeels gegrond verklaard, en zich na langdurig onderzoek uitgesproken dat mijn klachten stelselmatig niet serieus genomen zijn. (bijlage 30)

Vervolgens kunt u verder op de site lezen dat de directie van Medinova geadviseerd is mij een passende financiele oplossing te bieden u leest verder hoe ik schandalig ik behandeld ben en ik maanden heb moeten e-mailen en met de kers verse nieuwe directeur te maken kreeg en met de klachtenfunctionaris in onmin raakte wat heeft geleid tot weer een ingediende klacht die behandeld zal worden op 13 mei 2013 het advies van een passende financiele oplossing heeft Medinova aan de laars gelapt.

Onder de volgende link Klik hier om te lezen waarom ik 17 maanden heb moeten wachten op een hoorzitting en dat dr. De Bom is aangetrokken om mijn zitting te beoordelen. Dit terwijl deze arts bij kro reporter in de uitzending is geweest met een beschuldiging van belangen verstrengeling met dezelfde firma. Hoe ik de arts gewraakt heb en dat dit niet is gehonoreerd, hoe de zitting is verlopen

 

Klachten procedure

Under constuction: Hier leest u hoe ik mijn klacht over de arts heb ingediend bij Medinova.. hoe het 17 maanden heeft geduurd totde  behandeling het verweer van de arts mijn replieken etc.